பாரதியின் சிற்றிலக்கியங்கள்

``சுவைபுதிது பொருள்புதிது வளம்புதிது

சொற்புதிது சோதிமிக்க

நவகவிதை``

என்று புத்திலக்கிய வகைக்கு முண்டாசுக்கவி பாரதி விதை போட்டார். பழமையினைப் பாதுகாக்கும் தமிழினத்தின் தவப்புதல்வனான பாரதி தம் முன்னோர்கள் போற்றிய மரபையும் மறுக்காமல் ஏற்றுக்கொண்டவர். அதனால் தான் அவர்கள் வடிவமைத்த பாவகைகளையும் இலக்கிய வகைகளையும் போற்றி அதனூடே புதுமையைப் புதுக்கியும் புதுமை செய்தார். படித்தவனுக்குச் சொந்தமான இலக்கியத்தைப் பாமரனின் இல்லத்திற்குள்ளும் செலுத்தியவன். இத்தகைய பாரதியின் படைப்பாக்கத்தில் கருக்கொண்ட பிரபந்தங்களைக் கோடிட்டுக் காட்டுவதே இக்கட்டுரையின் எண்ணம்.

பாரதியின் இலக்கியவகைகள்

            தமிழிலக்கிய உலகில் சுமார் ஐநூறுக்கும் மேற்பட்ட சிற்றிலக்கிய வகைகள் சுட்டப்பெற்றுள்ளன. அவற்றில் பலவற்றைத் தன்னுடைய படைப்பில் பாரதி புகுத்தியுள்ளார். நான்மணிமாலை, தூது, அகவல், பஞ்சகம், பள்ளியெழுச்சி, நவரத்தினமாலை, தசாங்கம், பள்ளு, கும்மி போன்ற பல்வேறு வகைகளைக் கையாண்டுள்ளார்.

நான்மணிமாலை

            வெண்பா, கலித்துறை, அகவல், விருத்தம் ஆகிய நான்கு பாவகைகளால் நாற்பது பாடல்களை எப்பொருளிலேனும் பாடுவது நான்மணிமாலையாகும். இதனை,

``வெண்பா கலித்துறை விருத்தம் அகவல்

பின்பேசும் அந்தாதியின் நாற்பது பெரின்

நான்மணிமாலையாம் என நவில்வர்``

-           இலக்கண விளக்கம் 81

என்ற இலக்கண விளக்க நூற்பா நவில்கிறது. இவ்வகை இலக்கியத்தினை மகாகவி அவர்கள் விநாயகரின் மேல் துதிப்பொருண்மையில் பாடியுள்ளார். 15 ஆம் நூற்றாண்டில் ``கோயில் நான்மணிமாலை`` யின் வாயிலாகப் பட்டினத்தார் தொடங்கி இவ்வகை பாரதியின் கைபட்டு மேலும் மிளிர்கிறது.

தூது

            ஒருவருடைய கருத்தை மற்றவருக்குத் தெரிவிக்கும் பொருட்டு பறிதொருவரை அனுப்புவது தூது. தொல்காப்பியத்திலேயே சுட்டப்படும் இத்தூது இலக்கியம் சங்க இலக்கியத்திலும் தொடர்கிறது. அதனை, இருபதாம் நூற்றாண்டிற்கும் கடத்திய பெருமை பாரதிக்கும் உண்டு.

``செல்ல வல்லாயோ? – கிளியே!

செல்ல நீவல்லாயோ.

வல்ல வேலமுரு கன்தனை - இங்கு

வந்து கலந்து மகிழ்ந்து குலாவென்று``

என்று தனது எண்ணத்தைக் கிள்ளையின் வாயிலாகத் தெரிவிக்கிறார்.

பஞ்சகம்

            ஒரு பொருளைப் பற்றி பாடும் ஐந்து பாடல்களின் தொகுதியே பஞ்சகம் ஆகும். இது பெரும்பாலும் தெய்வங்களைப் பற்றிய பாடல் தொகுதியாக இருக்கும். சிறுபான்மை மக்களைப் பற்றியும் மேம்பட்டவர்களைப் பற்றியும் அமையும். இது வெவ்வேறு பாவும் பாவினமாகவும் வரும். இவ்வகையில் பாரதி இரண்டு பஞ்சகம் படைத்திருக்கிறார். ஒன்று மஹாசக்தி பஞ்சகம். மற்றொன்று  மஹாத்மா காந்தி பஞ்சகம்.

பள்ளியெழுச்சி

            அரசன் விழித்தெழப் பாடுவது துயிலெடை எனும் இலக்கிய வகையாகும். இதனையே ஆழ்வார்களும் நாயன்மார்களும் பள்ளியெழுச்சி என்று கூறுகின்றனர். அதுபோல அரசன் துயில்கொள்ளப் பாடுவது கண்படை எனும் இலக்கிய வகையாகும். இதனைத் தொல்காப்பியம்,

``தாவில் நல்லிசை கருதி கிடந்தோர்க்கும்

சூதர் ஏத்திய துயிலெடை நிலையும்``

-தொல்காப்பியம் 1037

           

என்கிறது. இவ்வகையில் இதுவரை சுமார் பதினொரு இலக்கியங்கள் தோன்றியுள்ளன. இந்தப் பதினொரு இலக்கியங்களில் பத்து இலக்கியங்கள் இறைவனுக்கும் இறைவனைப் போற்றுபவர்களுக்கும் மட்டும் படைக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால், பாரதியின் பாரதமாதா திருப்பள்ளியெழுச்சி மட்டும் தான் மாறுபட்டுள்ளது. கவிதை வடிவில் புதுமை புகுத்திய பாரதி இலக்கிய வகையிலும் புதுமையைப் புகுத்தி,

``பொழுது புலர்ந்தது யாம்செய்த தவத்தால்

புன்மை யிருட்கணம் போயின யாவும்

...........................................

விழிதுயில் கின்றனை இன்னும்எம் தாயே!

வியப்பது காண்! பள்ளியெழுந்தருளாயே``

என்று தூங்கிய பாரதத் தாயைத் தட்டி எழுப்புகிறார்.

நவரத்தினமாலை

            நவம் - ஒன்பது. நவரத்தினமாலை என்பது ஒன்பது செய்யுள்களின் தொகுப்பாகும். இவ்வகை இலக்கியத்தையும் பாரதி படைத்துள்ளார். இவருடைய பாடல்களில் முறையே ஒன்பது இரத்தினங்களின் பெயர்கள், இயற்கைப் பொருளிலேனும் சிலேடைப் பொருளிலேனும் வழங்கப்பெற்றிருக்கின்றன.

தசாங்கம்

           

            அரசச் சின்னங்கள் பத்தினைப் பத்து வெண்பாக்களால் புகழ்ந்து பாடுவது தசாங்கம் ஆகும். இவ்வகை இலக்கியம் ‘ஷதசாங்கப் பத்து’ என்றும் அழைக்ப்படுகிறது.

``புல்லும் மலையாறு நாடுஊர் புனைதர்மா

கொல்லும் களிறு கொடிமுரசம் - வல்லகோல்

என்றிவை நஞ்செழுத்தோடு ஏலா வகைஉரைப்ப

நின்ற தசாங்கம் எனநேர்``

-           வெண்பாப் பாட்டியல் 19

என்று வெண்பாப் பாட்டியல் இதற்குரிய இலக்கணத்தை இயம்புகிறது. இவ்வகை இலக்கியத்தையும் இயற்றி பாரததேவியின் புகழைப் பார்முழுதும் பறைசாற்றியிருக்கிறார். நாமம், நாடு, நகர், ஆறு, மலை, ஊர்தி, படை, முரசு, தார், கொடி என்ற பாரத தேவியின் பத்து உறுப்புகளை காம்போதி, வசந்தா, மணிராங்கு, சுருட்டி, கானடா, தன்யோசி, முகாரி, செஞ்சுருட்டி, பிலகரி, கேதாரம் என்ற பத்து இராகங்களில் பாடியிருக்கிறார்.

கும்மி

            இன்றும் கிராமங்களில் வழக்கில் இருந்து வரும் கும்மி இலக்கிய வகையும் பாரதியின் படைப்பில் அடக்கம். பெண்கள் விடுதலைக் கும்மி என்ற பெயரில் இது அமைந்துள்ளது.

``கும்மியடி! தமிழ்நாடு முழுதும்

            குலுங்கிடக் கைகொட்டி கும்மியடி!

நம்மைப் பிடித்த பிசாசுகள் போயின

            நன்மை கண்டோ மென்று கும்மியடி!

என்று பெண்களின் விடுதலைக்கும்மி பாடி பெண்கள் விடுதலைக்கு விளக்கேற்றியவர் பாரதியார் ஆவார்.

காதல்

            காதல் எனும் இலக்கியவகையும் பாரதி கைபட்டு மிளிர்கிறது. தலைவனும் தலைவியும் எதிர்ப்பட்டு ஒருவரை ஒருவர் விரும்பிக் கூடுகின்ற நிலையே இயற்கைப் புணர்ச்சி ஆகும். இந்த இயற்கைப் புணர்ச்சிப் பொருளில் வந்த தனி இலக்கிய வகையே காதல் ஆகும்.

``கொண்ட மயல் இரடிக் கண்ணியில்; இசை காதலுக்கே``

-           சுவாமிநாதம் 171

என்று இதனைச் சுவாமிநாதம் கூறுகின்றனது. தன் மனைவியுடனான காதலைக் ஷஷகண்ணம்மாவின் காதல்|| என்ற பெயரில் பாரதி இலக்கியம் படைத்துள்ளார்.

``காற்று வெளியிடைக் கண்ணம்மா- நின்றன்

            காதலை யெண்ணிக் களிக்கின்றேன் - அமு

தூற்றினை யொத்த இதழ்களும் நில

            வூறித் ததும்பும் விழிகளும்...``

என்று தன் காதலைக் கவியாக்கி கரைந்திருக்கிறார்.

            ஆசிரியப்பா, ஆசிரிய விருத்தம், கட்டளைக் கலிப்பா, கண்ணி, கலித்துறை, கலிவிருத்தம், கீர்த்தனை, குறள் வெண்பா, செந்துறை, சிந்து, தாழிசை, வஞ்சித்துறை, வெண்பா போன்ற பா வடிவங்களும் இன்ன பா என்று வகுக்கவியலாப் பாடல்கள் சிலவும் இவரது படைப்பில் காணப்படுகின்றன. ‘‘இலக்கிய வடிவம் என்பதைப் பொறுத்தவரையில் பாரதி முற்காலக் கவிஞர்களின் நிழலில் மறைந்து நின்று பாடியதைப் பார்க்கிறோம்’’ என்ற தமிழவன் (இருபதில் கவிதை) கருத்து இங்கு நம் சிந்தைக்குரியது.

நிறைவுரை

            பாரதியின் காலத்தில் தான் பல்வேறு பிரபந்த வகைகளும் பா வகைகளும் மறுமலர்ச்சி அடைந்தன என்பதை இக்கட்டுரை தெளிவுற விளக்குகிறது. பாரதியின் படைப்புகளைப் படித்து இரசித்தால் மட்டும் போதாது. அவரது ஆசைகளையும் கனவுகளையும் கவியில் மட்டும் பாராது நினைவிலும் இருத்திக் கொள்ள வேண்டும்.

சிவகாசி அய்ய நாடார் ஜானகி அம்மாள் கல்லூரியில் நடைபெற்ற (2 மற்றும் 3 மார்ச் 2012)  ‘‘தமிழ்ப் புனைகதை இலக்கியங்களின் தற்காலப் போக்குகள்’’ என்ற தலைப்பில் நடைபெற்ற கருத்தரங்கள் மேலாண்மை பொன்னுச்சாமி அவர்களுடன் எடுத்துக்கொண்ட படம்.

சேத்தூர் (சேறை)

செழுமை + பழமை = சேறை

தொடக்கம்

            தொப்புள் கொடி உறவுகள் கூட திசைமாறிப் போகலாம். ஆனால் தான் பிறந்த புண்ணிய பூமியின் அன்பு என்றும் அகலாது. காரணம் தாய் தன்னை ஈன்றாலும் தான் மடியும் வரையும் மக்கும் வரையும் தாங்கி நிற்பது மண் மட்டும் தான். அத்தகைய சிறப்பு வாய்ந்த மண்ணின் பெயரைத் தன் மார்பு தட்டி கூறி ஒவ்வொரு மனிதனும் பெருமைப் பட்டுக் கொள்கிறான். இது சங்க காலம் முதல் தொடர்கின்ற ஒன்று. எத்தனையோ அறிஞர்கள் தன் பெயருக்கு முன்னால் பிறந்த மண்ணின் பெயரைச் சேர்த்துக்கொள்கின்றனர். காரணம் பெயர் எடுப்பதற்கு மட்டும் அன்று தன் மண்ணின் பெயரை நிலைநாட்டவும் தான். அத்தகைய அறிஞர் பலர் தனது மண்ணின் பெருமையை இலக்கியமாக வடித்தனர். அம்மண்ணின் வரலாற்றை அதன் வழி அறிய முடியும்.



சேறை(சேத்தூர்) = செழுமை



‘‘ஆண்மறை நாடு'' என்று அன்போடு இது அழைக்கப்படுகிறது. தேவியாறு, நகரையாறு, கோறையாறு, புறவடியாறு, மனமாக்கியாறு என்று பஞ்ச நதிகளின் மூலம் பசுமையாகக் காட்சியளிக்கின்றது. இதனைச் சேறைத் தலபுராணத்தில் நாட்டுப் படலம்



                        ``கொண்டன் மேதி கொழுங்கு வடேமடி
 
                          மண்டலத்தில் வருநதி நீண் முலை


                         கண்ட நீண்முலைக் காம்பின் வடிந்தபா


                        லுண்ட கன்றுகளொக்குங் குளங்களே''


                                                                                     - சேறைத் தலபுராணம்.



என்று கருமுகில் பசுவாகவும் மலைக் குன்றுகள் பசுவின் மடுக்களாகவும் ஆறுகள் மடுக்களின் காம்புகளாகவும் குளங்கள் பாலைக் குடிக்கும் கன்றுகளாகவும் உருவகப்படுத்திக் கூறுகின்றது. ‘‘சோழ நாடு சோறுடைத்து'' என்று தமிழறிஞர்கள் கூறுவது பழமை. ஆனால் ``சோற்றுக்கு அலைந்தவர்கள் சேற்றூருக்குச் செல்லுங்கள்'' என்று கூறுவது தான் புதுமை. இதிலிருந்து இத்தேசத்தின் செழுமை நன்கு புலப்படும்.



``மணிவயல் வாளைபாய வளரிளங் கதலி தூங்கும்


இணையின் மென்பழஞ் சிந்துந் தேனிடை விடா தொழுகச் செந்நெற்


பனையெலா மோங்குஞ் சேறைப் பதிவளர் நாட்டுப் பண்ணைக்


கணைநிகர் கருங்கட்பண் மங்கையர் வரவுரைக்கின்றேன்.''


                                                                                         - சேறைபட் பிரபந்தம்



என்று சேறையின் செழுமையை சேறைப்பட் பிரபந்தம் செப்புகிறது.



சேறை = பழமை

             `சேற்றூர்', என்றும் `போற்றூர்' என்றும் இலக்கியங்கள் பாராட்டுகின்றன. சேறை, சேரூர், சேம்மரம், குலசேகர புரம் என்னும் பெயர்களைக் கல்வெட்டுக்கள் கூறுகின்றன. சேற்றூர் என்பது மருவி இன்று சேத்தூர் என்று அழைக்கப்படுகிறது. ஏகாம்பரத்தேவரின் மரபில் தோன்றியதே சேறை சமஸ்தானம் என்று ‘நதிவிலாசம்' கூறுகிறது.

                இராமன் இராமேசுவரத்தில் மணலைக் குவித்து சிவலிங்கத்தை வழிபட்டார். திருவாடனைக்கு அருகில் உள்ள உப்பூரில் உப்பைக் கவித்து விநாயகரை வழிபட்டார். அதுபோல சேத்தூரில் அகத்தியர் மணலைக் குவித்து வழிபட்டதாகப் புராணங்கள் பகர்கின்றன.


                      கிபி 7 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த மகாவீரர் சிலையும் சமண முனிவர்கள் வாழ்ந்த குகையும் இங்கு அமைந்துள்ளது.

                 சுந்தரபாண்டியன், ஜடாவர்மன் பராக்கிரம பாண்டியன், அதிவீரராமன் ஸ்ரீவல்லபதேவன், தர்மப்பெருமாள் குலசேகரப்பாண்டியன், செண்பக பராக்கிரம பாண்டியன் ஆகிய மன்னர்களின் காலத்துக் கல்வெட்டுக்கள் சுமார் 14 இத்தேசத்தில் இருக்கின்றன.

                 ``சென்று நேரியன் சேனை புகுந்துநீ

                   யொன்றும் பூசலுடற் றுமவ் வேளையிற்


                   குன்று போலுற் குறட்டை யேவிநாம்


                    வென்று நல்குவம் வெற்றியுனக் கொன்றான்''


                                                                                           - சேறைத் தலபுராணம்

என்று இறைவனே பாண்டிய மன்னனுக்குச் சேவகம் செய்ததைச் சேறைத் தலபுராணம் சிவபெருமான் சேவகஞ் செய்த படலம் கூறுகின்றது. மூவேந்தரும் வழிபட்ட தலம் என்று பல்வேறு சிறப்புகளைத் தன்னகத்தே கொண்டிலங்குகிறது.

                 தோல்வியே கண்டிராத மருதநாயகத்தை எதிர்த்துச் சமமாக 1756 ல் போரிட்டுள்ளது. 1800 க்குப் பிறகு சேத்தூர் பாளையம் என்ற தகுதியினைப் பெற்றது. 1803 ம் ஆண்டுக்கு முன்பு வரை இது மதுரை மாவட்டத்திலும் அதன் பின்பு சீர்மிகு திருநெல்வேலி மாவட்டத்திலும் இருந்தது. 1910 முதல் இராமநாதபுரம் மாவட்டத்திலும் 1984 முதல் விருதுநகர் மாவட்டத்திலும் இருந்து வருகின்றது.


சேறையும் செந்தமிழும்


                    சேறையில் முத்தமிழும் முகிழ்த்தது. முத்தமிழ் வித்தகர்களுக்கு அடைக்கலம் கொடுத்து ஆதரித்தது. சேறைமன்னர் சுந்தரராசுத் தேவர் `துறைக்கோவை', `பதிகப்பாமாலை', `தனிப்பாடற்திரட்டு' போன்ற அற்புதக் கவிகள் புனைந்துள்ளார். வடமொழில் இருந்த சேறைத் தலபுராணத்தை 1574 ல் சிந்தாமணிப்பிள்ளை என்ற பொன்னாயிரங்கவிராயர் தமிழில் மொழிபெயர்த்துள்ளார். இதனை 1893 ல் இராமசாமிக்கவிராயர் வெனியிட்டுள்ளார். ‘குறவஞ்சிப் பிரபந்தம்', ‘தாய்மகளெசல்' போன்ற பல இலக்கியங்களை இராமசாமிக்கவிராயர் படைத்துள்ளார். சங்கரமூர்த்திக் கவிராயர் ‘சேறைப்பட் பிரபந்தம்' பாடியிருக்கிறார். மன்னர் பரம்பரையின் 14 வது பாட்டனார் சுந்தரராசுத் தேவர் ‘அன்னம்விடு தூது' பாடியிருக்கிறார். மு.ரா.கந்தசாமிக் கவிராயர் ‘குமணவள்ளல் சரித்திரம்' பாடித் தமிழ் வளர்த்துள்ளார். இத்தனைக்கும் மேலாக பாவேந்தன் பாரதி தனது இளமையில் சிறிது காலத்தை சேறையில் செலவழித்துள்ளார் என்பதும் சிறப்பு. ‘‘கம்பன் வீட்டுக் கட்டுத்தறியும் கவிபாடும் என்பது முந்தைய மொழி. ஆனால் இன்றைய திருமொழி என்னவெனில் சேறைச் செந்நிலமும் செந்தமிழ் செப்பும்'' என்ற வரலாற்று ஆய்வாளர் ந.இராசையாவின் வாக்கு முற்றிலும் உண்மையே.


தொகுப்புரை

                சங்கம் வைத்துத் தமிழ் வளர்த்தப் பாண்டிய தேசத்தின் குறுநிலமே சேறை. இச்சேறையம்பதியும் முத்தமிழ் வளர்த்தது. செழுமை பழமையும் மிக்க இம்மண்ணின் பெருமைகளை இங்கு தோன்றிய இலக்கியங்கள் பறைசாற்றி நிற்கின்றன.



இத்தனை தமிழா?........ இத்தனையும் தமிழா!.............

இத்தனை   தமிழா?........... (தமிழின் அடைமொழிகள்)


அகத்தமிழ்                                            அருந்தமிழ்

அமுதத்தமிழ்                                      அன்னைத்தமிழ்

அழகுத்தமிழ்                                        அணிசோ்தமிழ்

அவைத்தமிழ்                                       அறத்தமிழ்

அலகில் சீர்தமிழ்                              அறிவியல்தமிழ்

ஆய்வுத்தமிழ்                                       ஆட்சித்தமிழ்

ஆயத்தத்தமிழ்                                      ஆரமுத்தமிழ்

ஆதித்தமிழ்                                            ஆசைத்தமிழ்

ஆரணத்தமிழ்                                         ஆளுந்தமிழ்

இலக்கணத்தமிழ்                                  இன்பத்தமிழ்

இமயத்தமிழ்                                           இளந்தமிழ்

இசைத்தமிழ்                                            இருந்தமிழ்

இகத்தமிழ்                                                இனியதமிழ்

இலக்குத்தமிழ்                                        இயக்குதமிழ்

உயர்தமிழ்                                               உயித்தமிழ்

உலகத்தமிழ்                                           உலவும்தமிழ்

உணர்வுத்தமிழ்                                     ஊட்டத்தமிழ்

எழில்தமிழ்                                               என்தமிழ்

என்றுமுளதென்தமிழ்                        ஐந்திணைத்தமிழ்

ஒளித்தமிழ்                                              ஒப்பில்தமிழ்

ஒண்தீந்தமிழ்                                           ஒண்டமிழ்

ஓவியத்தமிழ்                                         கனித்தமிழ்

கன்னித்தமிழ்                                         கடவுள்தமிழ்

கலைத்தமிழ்                                            கவித்தமிழ்

கற்கண்டுத்தமிழ்                                  கலம்பகத்தமிழ்

காப்பியத்தமிழ்                                      காக்கும்தமிழ்

காவல்தமிழ்                                          கானத்தமிழ்

காதல்தமிழ்                                           சங்கத்தமிழ்

சந்தத்தமிழ்                                            சந்தனத்தமிழ்

சகத்தமிழ்                                               சான்றோர்தமிழ்

செல்வத்தமிழ்                                      செந்தமிழ்

செம்மொழித்தமிழ்                              சுந்தரத்தமிழ்

தலைத்தமிழ்                                        தண்டமிழ்

தனித்தமிழ்                                            தாளத்தமிழ்

திருத்தமிழ்                                            திரைத்தமிழ்

திகழ்தமிழ்                                              திசைத்தமிழ்

திவ்வியத்தமிழ்                                    தீந்தமிழ்

துறைத்தமிழ்                                        தெளிதமிழ்

நற்றமிழ்                                                   நடைத்தமிழ்

நாடகத்தமிழ்                                         நிகரில்தமிழ்

நிண்டதமிழ்                                           பண்தமிழ்

பண்ணார்தமிழ்                                    பசுந்தமிழ்

பாண்தமிழ்                                             பாத்தமிழ்

புதுத்தமிழ்                                             பைந்தமிழ்

பொதுத்தமிழ்                                       பொதிகைத்தமிழ்

பொற்றதமிழ்                                       பொதுவைத்தமிழ்

மதுரைத்தமிழ்                                     மணித்தமிழ்

மதுத்தமிழ்                                           மரபுத்தமிழ்

மதுரத்தமிழ்                                         மங்கலத்தமிழ்

மோகனத்தமிழ்                                  மங்காத்தமிழ்

மாசில்தமிழ்                                         மாத்தமிழ்

மென்தமிழ்                                           மேற்றமிழ்

முதற்தமிழ்                                           முத்தமிழ்

மும்மைத்தமிழ்                                    யாப்புத்தமிழ்

வண்ணத்தமிழ்                                    வனத்தமிழ்

வண்டமிழ்                                            வனப்பாற்தமிழ்

வாயிருந்தமிழ்                                    விழைத்தமிழ்

விந்தைத்தமிழ்                                   வீரத்தமிழ்

வீறார்தமிழ்                                          வையத்தமிழ்

வெற்றித்தமிழ்

தமிழர் இசைக்கருவிகள்

 தமிழர் இசைக்கருவிகள்

இசைக் கருவிகளை இரு கூறாகப் பிரிக்கலாம். பண்களை இசைக்கத் தகுந்தவற்றைப் பண்ணிசைக் கருவிகள் என்றும் தாளத்தைப் பொருத்தமாகக் குறித்துச் சுவையுடன் ஒலிக்கும் கருவிகளைத் தாளக் கருவிகள் என்றும் குறிப்பிடலாம். மேலும் இசையெழுப்பும் வாயில்களைக் கொண்டு அவற்றை நரம்புக் கருவி, துளைக் கருவி, தோற் கருவி, கஞ்சகக் கருவி எனப் பிரிக்கலாம். அவை மரம், மூங்கில், நரம்பு, கயிறு, தோல் முதலியவற்றால் பல உருவில் செய்யப்பட்டுள்ளன.

ஆகுளி

இது தாளவிசைக்கருவியாகும். இது முழவுக்கு இணையாகவும் துணையாகவும் அமையும் கருவியாகத் தோன்றுகின்றது.



 
 
எல்லரி


இது வலிய வாயைவுடையது. அகலமானதாக இருந்திருக்க வேண்டும் ‘‘கடிகவர் பொலிக்கும் வல்லாய் எல்லரி‘‘ (மலைபடுகடாம் 10) என்ற ஒரு இடத்தில் மட்டும் இதனைப் பற்றிய குறிப்பு உள்ளது. ‘‘கடிகவர்பு ஒலிக்கும்‘‘ என்று கூறியிருப்பதனால் அதன் ஒலி மிகுதியான கவர்ச்சியுடன் எழுந்திருக்கும் எனக்கருதலாம்.

குளிர்


தட்டைகளைப் போன்று பறவைகளை ஓட்டத் தினைப்புனத்தில் பயன்பட்டதாகும். பின்னர் இது இசைக்கருவியாக விளங்கியது.
‘‘பாடுகிளி கடியுங் கொடிச்சிகைக் குளிரே
இசையின் இசையா இன்பாணித்தே‘‘
                                                - குறுந்தொகை 291 (2–3)
என்கிறது. குளிர் என்பதற்கு குடமுழவு என்று கழகத்தமிழ் அகராதி கூறுகின்றது. மண்குடங்களில் வாயில் தோலைக் கட்டி அடித்து ஒலி உண்டாக்கி விலங்குகளையும் பறவைகளையும் விரட்டியுள்ளனர்.

முழவு

இது தண்ணுமையைப் போன்ற கருவியாகக் கருதப்படுகிறது. முழக்கம் என்ற சொல்லின் பொருளைக் கொண்டு முழவுக்குப் பெயர் அமைத்திருக்கலாம். பனைமரத்தடி, பலாப்பழம் போன்றவை இதற்கு உவமையாக சுட்டப்பட்டுள்ளன. இது குறுங்கம்பு கொண்டும் கைவிரலைக் கொண்டும் அடித்துத் தாளவிசை எழுப்பிச் சுவைக்கும் கருவியாகும்.

முரசு

முரசு என்பது பெரிய உருவில் அமைந்த கொட்டாகும். குடைவுடைய மரத்தாலும் பரந்த கண்ணை மூடியுள்ள தோலாலும் இறுக்கிக் கட்டப்பெற்று தோல் வாராலும் துரசு செய்யப்பட்டிருக்கும். முரசு பலவகைப்படும். இதில் முக்கியமானது அரசவை முரசு ஆகும். இது பகை மன்னனின் காவல் மரத்தால் செய்திருப்பர் எனக் கூறப்பட்டுள்ளது. காளையின் தோலை மயிர் உரிக்காமல் இதற்குப் பயன்படுத்தியுள்ளதைப் புறநானூற்றுப் பாடல் பதிவுசெய்திருக்கின்றது.



 

பாண்டில்

பாண்டில் என்பது கஞ்சகக் கருவியாகும். தாளமிடுவதற்காகப் பயன்படுத்துவது. பாண்டில் என்பது வாத்தியத்தையும் கைத்தாளத்தையும் இசைத் தொடர்பாகக் குறிக்கும்.
 

பறை


தோற்கருவிகளின் பொதுப் பெயராகப் பறை என்பது வழங்க்பட்டுள்ளது. பறை என்ற சொல்லுக்குக் கூறு, சொல் என்ற பொருள்களில் இருக்கின்றன. மலையாளத்தில் பறைதல் என்பது சொல்லுதல் என்ற பொருளில் வழங்கி வருவதை இன்றும காணலாம். தீட்டைப்பறை, தொண்டகச் சிறு பறை, தொண்டகப்பறை, அரிப்பறை, மன்றோல் சிறுபறை, மென்பறை, இன்னிசைப்பறை, பொருநர்பறை, ஆடுகளப்பறை எனப் பல பெயர் கூறி சங்க இலக்கியத்தில் பறை குறிப்பிட்டப்பட்டுள்ளது.

சங்கு

சங்கு ஓர் இயற்கையான இசைக்கருவி. அதனைக் கோடு, வளை என்று வேறு விதமாகவும் அழைத்துள்ளனர். சங்கி ஒலி மங்கா இசையாக சங்க காலத்தில் மதிக்கப்பட்டிருக்கின்றது. இதில் வலம்புரியானது சங்கு இனத்தில் மிகச் சிறந்தது. கிடைப்பதற்கு அரியது. இவ்விசைக் கருவி இன்றும் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றது. கோவில்களில் இறைவனை வழிபடும் போதும் இறந்தவர்களின் இறுதிச் சங்கிலும் இன்றும் இது இடம் பெறுகின்றது.

 தண்ணுமை


பண்டைத் தமிழ் நாட்டில் தண்ணுமை மிகச் சிறந்த தாளவிசைக் கருவியாக விளங்கியுள்ளது. தண்ணுமை இனிய குரலையுடையது. அமைப் போர்க்களத்தில் முழங்கியுள்ளனர். அந்த இசை முழக்கத்தைக் கேட்டுப் போர் வீரர்கள் வீறுகொண்டு வெற்றி வேட்கையுடன் போராடியுள்ளனர் சங்கப் பாடல்கள் தரும் விளக்கங்கள் தண்ணுமையிலிருந்து இன்றைய தாளவிசைக் கருவியான மிருதங்கம் சற்று சீர்திருத்திய அமைப்பில் உருவாகி இருக்க வேண்டும்.

துடி


துடி மரத்தால் செய்யப் பெற்றது என்றும் அதன் இரு கண்களும் தோலால் மூடப்பட்டுத் தோல் வாரால் இழுத்துக் கட்டப்பட்டது என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது. இது உடுக்கே என்று கருப்படுகிறது. துடி அடிப்பவன் துடியன் என்று அழைக்கப்பட்டுள்ளான். துடியனட வன்மைக் குரலைக் கொண்டு துடியை வன்மைக்கருவி, இடைக்கருவி, புறமுழவு என்று தாழ்வாக இசை நூல்கள் குறிப்பிட்டுள்ளன.




 
தூம்பு


தூம்பு என்பது மூங்கிலை அறுத்து குழல் போன்று செய்யப்பட்ட கருவியாகும். இதனை வாங்கியம் என்றும் நெடுவாங்கியம் என்றும் கூறியுள்ளனர். இது யானையின் துதிக்கையைப் போன்றது.
‘‘விரல்செறி தூம்பின் விடுதுளைக் கேற்ப
முரல்குரல் தும்பி அவிழ்மலர் ஊத
யாணர் வண்டினம் யாழிசை பிறக்க‘‘
                          - பரிபாடல் 21 (31–35)
என்று விரலால் தூம்பிலுள்ள துளைகளை மூடியும் திறந்தும் இசையெழுப்பும் முறையை விளக்கும்.

வயிர்

வயிர் என்ற துளைக்கருவி போர்க்களங்களில் பயன்படுத்தப்படடிருக்க வேண்டும். இது விலங்குகளின் கொம்பினால் செய்யப்படும். பதிற்றுப்பத்தில் ‘‘வயங்கு கதிர் வியிராமொடு வலம்புரி ஆர்ப்ப‘‘ (67) என்று கூறப்பட்டிருப்பதைக் காணின் மரங்களின் வைரப் பகுதியைத் துளைத்துச் செய்யப்பட்டிருக்குமோ என்று கருத இடமுளதுஇ அன்றில் பறவையின் ஒலியை போன்று வயிரின் ஒலி அமைந்திருந்ததாகக் குறிஞ்சிப் பாட்டு குறிப்பிடுகிறது.

யாழ்

      சங்க கால உலகில் யாழுக்கு மிகச் சிறப்பான இடம் தரப்பட்டுள்ளது. நரம்புக் கருவிகளில் மிகச் சிறப்புக் கொண்டதாக யாழைக் கருதலாம். அதற்கு ஒரு நல்ல வரலாறும் உள்ளது. அழகான உருவும் இனிமையான இசையும் அதன் பெருமைக்கும் சிறப்புக்கும் காரணமாக அமைகின்றன. யாழைப் பற்றிய சிறப்பான செய்திகளை விபுலானந்த அடிகளின் யாழ் நூலில் காணலாம். இதன் இசை அமிழ்தம் போன்ற சுவையுடையது. மக்கள் அதன் இசை கேட்டு மயங்கினர். பாணர்கள் பேரியாழ், சீறியாழ் என்ற இருவகை யாழையும் பயன்படுத்தியுள்ளனர். நெய்தல் நில மக்களால் வில் யாழ் இசைக்கப்பட்டுள்ளது. கருங்கோட்டு யாழ், செங்கோட்டு யாழ் என்ற இருவகைகளும் யாழின் தண்டினுடைய வண்ண வேறுபாட்டால் ஏற்பட்டிருக்க வேண்டும். இவ்வாறு யாழில் பல வகைகள் உள்ளன. பண்ணிசைக்கும் பாட்டிசைக்கும் ஏற்ற கருவியாக யாழ் சங்க காலத்தில் விளங்கியுள்ளது.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

நாலடியாரில் உவம உருபுகள்

ehybahhpy; ctk cUGfs;.

ehD}W ntz;ghf;fhis cila ehybahh; vd;Dk; ,e;E}y; jdp xUthpd; gilg;G md;W@ rkzKdpth;fs; gyh; vOjpa ghly;fspd; njhFg;ghFk;. mwk; $Wk; ,e;E}ypy; fhzyhFk; ctk cUGfs; Fwpj;J Ma;tNj ,f;fl;Liuapd; Nehf;fk; MFk;.

ctk cUGfs;

    cyfpaypy; ahjDk; xU nghUisf; fz;lJk; mjNdhL gpwpnjhU nghUis VNjDk; xU tifapy; xg;gpl;L vz;ZtJk; xg;gpl;Lf; $WtJk; kdpj ,ay;G. ,t;nthg;gPl;L Kiw cyf tof;fpYk; ,yf;fpa tof;fpYk; vLj;jhsg;gLfpd;wJ. ,jid> ctik vd;gh;. ,t;Tikiaf; $Wq;fhy; ctikiaAk; nghUisAk; nghUj;Jtjw;F ,ilapy; xU nrhy; Ntz;Lk;. mr;nrhy;Yf;F ctk cUG vd;W ngah;. ~~ctk cUGfisg; gw;wpg; gpw ,yf;fz E}y;fis tpl kpFjpahd fUj;Jf;fisf; $Wk; njhy;fhg;gpah; ctik (282)> ctkk; (283) vd;Dk; nrhw;fshy; Fwpj;Js;shh;. ctikapd; $Wfs; gw;wp tpsf;Fk; tPuNrhopak; ctk cUGfis nkhopatpy;iy. Mdhy; tPuNrhopa ciu Nkw;Nfhs; E}w;gh xg;Gikr; nrhy; vd nkhopfpd;wJ|| ¹. ~~jz;bayq;fhuk; ctikr; nrhy;||² vdTk; ~~khwd;myq;fhuk; (96)³> njhd;D}y; tpsf;fk; (330) cUG||⁴ vdTk; ~~Rthkpehjk; xg;GUT (184)⁵ vdTk; ~~re;jpuNyhfk; (6) thrfk;||⁶ vdTk; ~~Ftyahde;jk; (#) ctikapd; trdk;||⁷ vdTk; Fwpf;fpd;wd.

ctk cUGfs; gw;wp ciuahrphpah; tpsf;fk;

    ~~ctk cUGfs; vDk; njhliu NguhrphpaUk;> ,sk;G+uzUk; KiwNa ctikapd; cUGfs;> ctkj;jpd; cUGfs; vdTk; Fwpj;Js;sdh;. ,jdhy;> ctkj;jpd; tbtq;fNs ctk cUGfs; vd;gJ ngwg;gLfpwJ||8. ctk cUGfs; vz;zpf;ifapid Kg;gj;jpahuhf fhl;bAs;s njhy;fhg;gpah; gpd;dh; tUfpd;w E}w;ghf;fspy; mtw;iw tifg;gLj;jpf; $wpAs;shh;.

~~md;d Mq;f khd ,wg;g

vd;d cwo jifa Nehf;nfhL

fz;zpa vl;Lk; tpidg;ghYtkk;||

-          njhy;. nghUs;.> 287

~~vs;s tpioag; Gy;yg; nghUtf;

fs;s kjpg;g nty;y tPo

vd;whq; nfl;Nl gadpypAtkk;||

-          njhy;> nghUs;.> 289

~~fLg;g Va;g;g kUsg; Giua

xl;l xLq;f Xl epfh;g;g vd;W

mg;ghnyl;Nl nka;g;ghYtkk;||

-          njhy;> nghUs;.> 290

~~Nghy kWg;g xg;gf; fha;j;j

Neutpag;g espa ee;j vd;W

xj;j tUfpstp cUtpd; ctkk;||

-          njhy;> nghUs;.> 291

cd;W nkhope;Js;shh;. ,q;qdk;> ctk cUGfis tifg;gLj;jpf; $Wkplk;J ~Nehf;f|> ~Neu| vDk; ,U Gjpa ctk cUGfis tpid> cU ctkq;fSf;F chpadthfr; Nrh;j;Jj; je;Js;shh;. ctk ,aypy; Rl;bAs;s ctk cUGfs; my;yhky; NtW rpy ctk cUGfisAk; ctkg; nghUspy; jkJ E}ypd; gpw;gFjpfspy; njhy;fhg;gpah; gad;gLj;jpAs;shh;.

ehybahhpy; ctk cUGfs;

    ~~gioad fopjYk; Gjpad GFjYk; tOty fhy tifapdhNd|| vd;Dk; ed;D}ypd; fUj;jpw;fpzq;f jkpo;nkhop gy khw;wq;fisf; fhye;NjhWk; ngw;Wtuf; fhz;fpd;Nwhk;. mt;tifapy; ctk cUGfSk; jk;Ks; gy;fpAk;> kiwe;Jk;> Kuz;gl;Lk; khwp toq;fp tUtijf; fhzyhk;. mwk; $Wk; Kidg;NghL nkhopag;gLk; fUj;Jf;fis ctik nfhz;L vspjpy; kdjpy; gjpar;nra;fpd;wJ.

    rq;f ,yf;fpak;> fhg;gpa ,yf;fpak; ,tw;wpy; fhzf;fpilf;Fk; ctk cUGfs; gytw;iw ehybapYk; fhzKbfpd;wJ. rpy; Gjpa ctk cUGfSk; ifahsg;gl;Ls;sJ. ~Nghy| vd;w ctk cUNg kpFjpahfg; gad;gLj;jg;gl;Ls;sJ. 

md;d

    ctikAk; nghUSk; xj;jy; nghUspy; ,jd; gad;ghl;L epiy kpFjpahf mikjiyf; fhzKbfpd;wJ.

~~te;jNj Mo;fyj; jd;d fyp||

-          ehyb> 12

flYs; kwf;fyk; Mo;e;jhw; Nghy ,t;Tlk;G jpBnud $w;Wtdhy; mopf;fg;gLk; vd;gjhk;.

~~mlk;gg;G+ md;dq; fpopf;Fk; miyfly;||

-          ehyb> 107

mlk;gq;nfhbapd; kyiu md;dg; gwitfs; NfhJfpd;w miyNkhjk; fly;. ,q;F mlk;gq; nfhbapd; kyhpd; tbtKk; epwKk; ctkpf;fg;gl;Ls;sJ.

~~Fd;wd;dhh; Nfz;ik nfhspd;||

-          ehyb> 176

kiyg; Nghd;w cah;e;j ngUikAila rhd;NwhNuhL el;G nfhs;spd; rpwg;ghdjhFk;. ,jpy; kiy gz;G ctikahff; ifahsg;gl;Ls;sJ. ,itNghy; ehybahhpy; ~md;d| ctk cUG tUk; ,lq;fs; (ghly; vd;: 16> 41> 44> 66> 87> 101> 104> 192> 211> 237> 262> 269> 375> 392> 396> 400)

md;dhh;

~~fz;zd;dhh; fz;Zk; ,uthJ tho;tjhk;

tho;f;if||

-          ehyb> 305

~~MUap ud;dhh;f;|| (330)> ~~miw ngUq;f yd;dhh; cilj;J|| (360)> ~~nfha;jsp ud;dhh;||(373)

 midah;

~~ahid aidath;|| (213)> ~~fLtidah;|| (374)> tyf;fz; midahh;||| (388)

Nghy

~Nghy| vd;w ctk cUG mWgj;jpuz;L ,lq;fspy; gapd;W te;Js;sJ.

~~rflf;fhy; Nghy tUk;|| (2)

~~fUq;nfhz;% tha;jpwe;j kpd;Dg;Nghy; Njhd;wp|| (8)

~~kiykpirj; Njhd;Wk;  kjpak;Nghy;|| (21)

~~epythh; epykpir Nghy;|| (22)

~~kiyahL kQ;RNghy; Njhd;wp|| (28)

Nghy ctk cUg tUk; ,d;d gpw ghly; vz;fs;: (29> 30> 34> 66> 68> 91> 99> 114> 115> 118> 123 – 125> 148> 149> 160> 165> 166> 175> 179> 184 – 186> 189> 191> 202> 206> 208> 210> 215> 216> 218> 232> 234> 257> 259> 264> 266> 274> 279> 284> 291> 293> 295> 298> 315> 317> 335> 341> 351. 354> 368> 376> 377> 378> 385)

mw;W

mw;W vd;Dk; ,t;Ttk cUgpw;F ~~mj;jd;ikaJ> mJ Nghd;w> md;W> mJ> mt;thW> mope;J|| vd mfuhjpfs; nghUs; jUfpd;wd.

~~gdpgL Nrhiyg; gad;ku nky;yhk;

fdpAjph;e;J tPo;e;jw; wpsik||

-          ehyb> 17

,t;Tikapy; gok; cjph;e;J moptJ Nghy; ,sikAk; mopAk; vdf; $wg;gLs;sJ. ,t;Ttk cUG tUk; gpw ,lq;fs; (138> 141> 240> 254> 257> 331> 332> 336)

Mq;F

    Mq;F vd;Dk; Rl;bd; mbahfg; gpwe;jJ ,t;Ttk cUG. Mq;F vDk; Rl;Nl ~Mq;F| vd te;Js;sJ. (51> 139> 197> 199> 321> 322) Mfpa MW ghly;fspy; Mq;F gpapd;W te;Js;sJ.

~~tpsf;Fg; GF,Us; kha;e;jhq; nfhUtd;|| (ehyb> 51)

xg;gh;

    njhy;fhg;gpah; ,t;Ttk cUig ~xg;g| vd nkhopthh;. Ehybapy; ,t;Ttk cUg ~xg;gh;|> ~xf;Fk;| vd ifahsg;gl;Ls;sJ.

~~jpq;fSk; rhd;NwhUk; xg;gh;kd;|| (ehyb> 151)

~~xUq;nfhg;g|| (387)> ~tpz;ZyNf nahf;Fk;|| (233)

tho;tpd; epiyg;ghLfis kf;fSf;F czh;j;j ntz;gh ahg;G tbtpw;Fs; ePjpia typAWj;Jk; mwE}y;fSs; xd;whd ehybapy; tbtj;ij Rl;Lk; ctkj;ij tpl gz;G> gad; Mfpa ,uz;ld; ctikNa kpFjpahf $wg;gl;Ls;sJ. rq;f> fhg;gpa ,yf;fpaq;fspy; fhzyhFk; ctk cUGfspd; Mjpf;fk; ehybapy; FiwNt vd;whYk; nrhy;yg;gl;Ls;s ctikfs; rpwe;jdthfNt ,Uf;fpd;wd.

Fwpg;Gfs;

1.        fh.u.Nfhtpe;juhr Kjypahh;> ehd;fhtJ fUj;juq;fk; Ma;Tkyh;> ,e;jpaf; fiyf;fofj; jkpohrphpah; kd;w ntspaPL> 1972.> g. 106

2.        Rg;gpukzpaNjrpfh; (c.M)> jz;bayq;fhuk;> fof ntspaPL> nrd;id> 1973.> g. 61

3.        jpUf;FUifg; ngUkhs; ftpuhah; (c.M)> jz;bayq;fhuk;> g. 127

4.        r.Nt.Rg;gpukzpad; (g.M)> njhd;D}y; tpsf;fk;.> g. 161

5.        nr.Nt.rz;Kfk;(g.M)> Rthkpehjk;> g. 184

6.        r.Nt.Rg;gpukzpad;(g.M)> Ftyahde;jk; re;jpuNyhfk;> g. 103

7.        NkyJ.> g. 81

8.        f.jpUehTf;fuR> ctkcUGfs;> cyfj;jkpohuha;r;rp nts;spf;fpoik fUj;juq;f kyh;> g. 2

ed;wp.

k.yl;Rkpg;gphpah

கருத்தரங்கம்